पत्तिहरूको पछाडिको उत्तम तरीका के हो?

रुकुम, मसिचिंग, कम्पोजिङ

तपाईंको वरदानमा पातहरूसँग व्यवहार गर्नाले तपाईंको यार्डको साइज र सम्पत्तिको वरिपरि रूखहरू भर पर्दछ।

तपाईंको लॉन ब्लक सूर्यलाइट र हवाबाट घाँस पुग्नबाट हटाइएको पानाहरु। यो वर्षा खराब हुँदा समस्या हुन्छ वा प्रारम्भिक बर्फहरू छन् जुन पातहरुका भित्ता तहहरू सुगली मासुमा परिणत गर्छन्। लाइट र वायु संचलनको कमीले टाउको रोगहरू हुन सक्छ वा खराब तथ्याङ्कमा पनि घाँस धकेल्न सक्छ र यसलाई मार्न सक्छ।

एक पसंदीदा विधि mulching र लेना का एक संयोजन हो।

Mulching

पातहरू आफ्नो मुर्गी घास काटेर मल लगाउँछन् किनकि तिनीहरू पतन हुन्छन्। बस निश्चित गर्नुहोस् कि मलिएको पित्रीको पछाडीको बायाँ पछि अत्यधिक छैन। यो राम्रो तरिकाले मैदानमा साथ मिश्रण गर्न र धेरै संचय छैन कि घास दबाइन्छ।

जो लोग एक लापरवाही लानन-राउन्ड मा जोर दिएर को लागी चिंतित हुन सक्छ र चिन्तित हुन सक्छ कि छिमेकीहरूले ब्राउन पित्त बिट्सको घाँस काटेर पछाडि पछाडीको सोचबारे सोचेको छ, चिन्ता नगर्नुहोस्। टुक्रा टुक्रा पानाहरू घाँस मार्फत फिल्टर र दृश्यबाट हराउनेछन्। उत्तरी लनमा छातीमा वा घाँसहरू जस्तै बर्माडा वा ज्योशियामा सर्दमा जान्छ जुन सर्दमा एक छातीको छाला रंग बदल्छ, ठुलो पित्रीहरू पनि मिश्रणमा हुन सक्छ। अझ राम्रो, यदि तपाइँ यो ढोका हरेक अभ्यास जारी राख्नुहुन्छ, केहि वर्षमा, mulching तपाईंसँग एक लुसुस वसन्त र ग्रीष्म लनको साथमा डन्डेलिन्स र क्रेब्रिगस भन्दा निःशुल्क मद्दत।

उठाउँदै

हामी पर्यावरणको अनुकूल, मानिस-संचालित विधि हात हल्लाउने अधिकारको पनि समर्थन गर्दछौं।

यो एक शून्य उत्सर्जन गतिविधि हो र व्यायाम तिम्रो लागि राम्रो छ।

बिस्तारै पातहरू प्रायजसो रोगलाई बंदरगाह गर्छ, जसले मैदानमा छोडेपछि ओभरराइटर गर्न सक्छ। यी रोगहरू सामान्यतया विशिष्ट होस्ट हुन्। उदाहरणका लागि, रोगले जुनसुकै रूखहरूलाई असर गर्छ त्यसले घाँस वा प्रतिभाजनलाई क्षति पुर्याउँदैन। पतनमा तिनीहरूलाई उठाउँदै, तथापि, तपाइँ निम्न वसन्त र गर्मीको सामना गर्नुभएका रोगहरूलाई कम गर्न सक्नुहुन्छ।

पातहरू उठाउन सक्छ तपाईंको लान्दार स्वस्थ र स्वच्छ राख्नुहोस्, तर ती ती पातका पातहरूसँग के गरिरहन्छ, यसको आधारमा यसले पर्यावरणको समस्या सिर्जना गर्न सक्छ। पत्तियां को बैग अक्सर landfills मा समाप्त हुन्छ। केही समुदायमा, बासिन्दाहरू कोटमा सडक जान्छन्, र शहरका कर्मचारीहरूले उनीहरूलाई झुक्याउँछन्। यस रणनीति संग समस्या छ कि पत्तियां धेरै धेरै गटरहरुमा धोए जाते हो जहां उनको स्ट्रीम र जलविद्युत को तरीका हो। यहाँ, तिनीहरूले पानीमा नाइट्रोजन र फास्फोरस रिलीज गर्दछ, जसले अल्गा विकासलाई प्रोत्साहन दिन्छ। अत्यधिक अल्गा वृद्धिले अक्सिजनको पानी घटाउँछ र माछा र अन्य जलीय जीवनलाई मार्छ।

कम्पोज गर्दै

केही मान्छेले भने कि तिनीहरूसँग भाग्य पश्चात्ताप पत्तिहरू छैनन्। "हामी मानिसहरूका पित्ताहरू टाढा बनाउँछौं," मानिसहरू भन्छन्, "तर उनीहरूले कहिल्यै विच्छेद गर्दैनन्।" यो साँच्चै एउटा सामान्य उजुरी हो।

त्यहाँ तपाईले गर्न सक्नुहुन्छ दुई चीजहरू छन् कि पत्तियां पन्नहरुमा सफलता को गारंटी दिइनेछ:

1. तपाईंको पितिका कम्पासमा थप नाइट्रोजन थप्नुहोस्। मनुष्य उत्तम नाइट्रोजन पूरक हो, र पाँच भाग पातहरु को एक भाग को एक भाग को लागि मिश्रण निश्चित रूप देखि जल्दी देखि टूट जाएगा। यदि तपाईंसँग पनीर छैन - र धेरै बगैचाहरू - नितो रगत जस्तै, नुहाउने खाना, हड्डी खाने र ग्रेनाइट जस्ता काम पनि गर्दछन्। नाइट्रोजन एक कारक हो जसले कम्पास को ताप ताप्न थाल्दछ, र प्वाइन्टमा ब्याट्रीरियाका लागि पर्याप्त खाना उपलब्ध गराउन निश्चित रूपले पर्याप्त नाइट्रोजन समावेश गर्दैन।

2. तपाईंको पातहरु लाई ग्रिड वा टुक्रा बनाउनुहोस्। यसले लामो समयसम्म तपाईंको लागि सरल बनाउनेछ। छाडिएको सामग्रीको बनाइएका कम्पास पाइल साँच्चै काम गर्न मजाक छ किनभने यो सजिलै संग नियन्त्रणमा छ र सजिलो गर्न सजिलो छ।